بيست سال پيش، بيست آذر سال ١٣٧٤ توي يك روز برفي به دنيا اومدم...اولين فرزند يه مادر بيست ساله!اولين طعمي كه بعد از شير مادر چيشدم طعم انار بود به خواست مادرم!از ده ماهگي شروع به حرف زدن كردم ولي اولين كلمه اي كه گفتم نه مامان بود و نه بابا!چهارساله بودم كه رفتم سمت ورزش و وستاي صميميم شدن كفش هاي ژي...

یه جوری میگم چقد آدما عجیبن هرکی ندونه فکر میکنه من یا حیوونم یا آدم فضایی...

و درد.... مانند خون در تن من میدود شاید روزی درد را ا این اسارت تن و رگ رها کردم

مردی که حرفش دو تا بشه مرد نیست...

بعضیارو توی تخت با یکی دیگه هم پیدا کنی باز میگن اشتباه میکنی من خیانت نکردم

Quedate aqui en mis brazos quedate aqui para mi...

تو فکر کردی خیلی خوبی؟ فکر کردی میگن چه آدم خوبی بود؟ فک کردی قدیسه ای؟ من واقعا اینجوری فکر نکردم فقط فکر میکنم یه آدمم با یه وجدان بزرگ که شاید تموم بشه... یه روزی...

از تاریکی میترسم ولی وقتی دارم توی تاریکی توی اتاق آروم قدم میزنم باید از من ترسید....

گاهی دوس دارم مغزمو در بیارم مثل گربه ای که با کلاف بازی میکنه باهاش بازی کنم

Cloosed.... . . . say GOODBYE....